Als klein meisje deed Nelli Cooman al veel verschillende sporten, maar met voetballen was ze erg goed. Ze kreeg zelfs de bijnaam ‘Miss Pele’. ‘Ik denk wel dat ik professioneel voetbalster had kunnen worden, maar niet zoals met de atletiek, want vrouwen voetbal was nog een taboe.’ Op haar zestiende werd tijdens een sportdag ontdekt dat ze goed kon sprinten. ‘Ik was er niet 100% mee bezig. Ik trainde bijvoorbeeld wanneer ik zin had en bovendien was het winter toen ik begon, dus het was goed met ze’, vertelt Cooman …

‘Hm, zij is net iets langer als jou.’
Oei, dan begint het te kriebelen bij me. Aan de ene kant sta ik te popelen om mijn gesprekspartner te verbeteren. Immers, het moet ‘zij is net iets langer dan jij (bent)’ zijn. Maar de reactie is altijd zo moeilijk in te schatten. Niet iedereen (bijna niemand, eigenlijk) reageert even fijn als ik betweterig ga doen en hem/haar verbeter. Of ze reageren met een ‘Nou, en? Je snapt toch gewoon wat ik bedoel?’, wat wellicht nog erger is. Heb ik eindelijk al mijn …

Uw columnist zit met een chagrijnige blik naar buiten te kijken: dit jaar hebben we met kerst bruine pap op het menu staan. De sneeuw verbroederde ons landje de afgelopen weekend zo leuk; op één avond hielp ik 3 automobilisten met uitparkeren (“als je nou je schoonmoeder op de bijrijderstoel zet, heb je meer grip op de weg”) en werd ik goede vriendjes met meisje achter de kassa van de Albert Heijn (“we hebben het erg koud, verkoopt u de condooms ook per pallet?”) en de man achter de toonbank …

Wie ‘Sinterklaas’ op zijn Engels uitspreekt zal de vergelijking met Santa Claus niet ontgaan. En dat is logisch, want het Amerikaanse ‘Santa Claus’ (door de Nederlanders omgedoopt tot Kerstman) is eigenlijk gewoon Sinterklaas. Sinds zijn eerste verschijning evalueerde hij tot een dikke bebaarde man met rode winterkleding (met de hulp van Coca Cola).
De West-Europese landen kennen de Kerstman zoals hij in de Verenigde Staten is ontstaan, maar er zijn toch verrassend veel verschillen te ontdekken. In Frankrijk zetten kinderen bijvoorbeeld hun schoen voor de open haard (zoals wij dat traditioneel …

Wekelijks is Jörgen Raymann te zien als vrouw in zijn eigen televisieprogramma ‘Raymann is laat’. De vrouw die hij speelt is Esselien van Doornegat, beter bekend als Tante Es. Tante Esselien is altijd erg op dreef en neemt nooit een blad voor haar mond, maar ze begint altijd met dezelfde vraag: ‘Wie is je vader en wie is je moeder?’ “Mijn vader was Piet Raymann, hij is in 1993 overleden. Mijn moeder is Carla Raymann-Kara en die leeft gelukkig nog steeds. Ze is altijd een lieve moeder en doet, …

Toen ik mijn nichtje op Hyves krabbelde met maak maar een wensenlijstje voor je verjaardag, had ik geen boek met als titel ‘hoe overleef ik mijn vriendje (en hij mij!)’ verwacht.
Lichtelijk fronsend vroeg ik me af wat een bijna 10-jarige met zo’n boek moest. In mijn gedachtenwereld is een bijna 10-jarige nog een kindje, dat je met liefde verzorgt en voedt. Ik stond er niet bij stil dat kinderen naast ouderlijke liefde en genegenheid van familieleden en vrienden ook behoefte hebben aan “verkering”. Laat staan dat ik denk, dat ze zich …

Piet is een opmerkelijke jongen: waar Michael een hekel heeft aan dansen, ietwat kinderschuw is en zelden op de foto gaat, springt Piet vrolijk in het rond, danst met alle jongetjes en meisjes, rent met hordes kinderen de speeltuin in en gaat in 2 uur tijd honderden keren op de foto, altijd met een brede en welgemeende glimlach. Rond 5 december berg ik mijn vrolijke bruingekleurde alterego steeds met tegenzin op. Zijn donkerbruine panty, klemoorbellen, zwarte eyeliner, felrode lippenstift, witte kraag, zwarte handschoenen en krullenpruik verdwijnen voor elf maanden …

Daar ligt ie dan, een beetje dood te zijn. Honderddertig kilogram schoon aan de haak, schat ik zo. Gelukkig is de picknicktafel van uitzonderlijk sterk hout. Sterk genoeg in ieder geval om de zojuist omgebrachte Jack Wouterse te ‘dragen’.
De lichten doven. Plotseling schudt de picknicktafel. Een grote gestalte met een vies wit overhemd is opgestaan. ‘Koffie?’, vroeg het lijk aan het publiek in Breda. Hij in ieder geval wel. En weg is Wouterse.